Steun ons en help Nederland vooruit

maandag 16 oktober 2017

De ervaring om zelf visueel gehandicapt te zijn

Naar aanleiding van een twitterberichtje over een geweigerde gehandicapteparkeerkaart is door de fractievoorzitter van D66 contact opgenomen met de visueel gehandicapte Sidney Tetelepta en partner.

Dit heeft ertoe geleid dat de D66 fractie is uitgenodigd om op woensdag 4 oktober de zogenaamde proef met de bril te doen. Hierbij wordt  in dit geval met behulp van een bril je zicht beperkt tot minder dan 0,1, hetgeen betekent dat je “maatschappelijk blind” bent. Hierna wordt gevraagd een redelijke afstand lopend af te leggen. Op deze manier kon de fractie zelf ervaren hoe het is om visueel beperkt te zijn.

Op die woensdag de 4e oktober werd om 14.00 uur door Pieter Holkamp, Annelous van der Klauw en Peter Geleijnse verzameld in de omgeving van de bibliotheek, alwaar Sidney en partner al aanwezig waren. Na enige instructies kreeg Pieter de bewuste bril op om met behulp van de wit/rode lange blindenstok een eindje te gaan lopen. Met minder vaste tred en een beduidend mindere snelheid dan wij van hem gewend zijn werd op het stadsplein een afstand van een paar honderd meter afgelegd. Al snel werd duidelijk dat het om een redelijk bekende omgeving ging.

Dat maakte het een stuk gemakkelijker.

Vervolgens was Annelous aan de beurt en ging ook zij in die omgeving van start. In de buurt van De Boekenkast ging dat begrijpelijkerwijs nog wel aardig. Later, toen er ook wat winkelend publiek in de omgeving was, werd dat al iets lastiger. Ontwijken van burgers door haar was niet of nauwelijks aan de orde, maar door burgers des te meer. Met ware doodsverachting laveerde zij langs diverse obstakels.

Daarna mocht Peter een poging ondernemen.

Hij mocht links/rechts/links/rechts/links/recht  op het gedeelte van het plein in de richting van het metrostation en terug naar de bibliotheek en Isala Theater zijn weg terug proberen te vinden. Zonder gebruikmaking van zijn eigen bril was dit een extra handicap. Obstakels, zoals bankjes, werden met behulp van de stok wel geraakt, maar de weg er omheen afleggen was lastiger.

De volgende uitdaging voor Pieter was de ingang van de Koperwiek, waar het een stuk drukker was en dus ook  lastiger. Gelukkig hielpen veel passanten goed mee, met name ook door Pieter te ontwijken. Op die manier werden de “aanvaringen”  in alle gevallen voorkomen.

Peter was degene die als laatste nog een poging mocht ondernemen. Nu wel met behulp van zijn eigen bril achter de speciale blinderende bril. Dat ging echt een aardig stuk beter. Niet sneller, maar wel een stuk zekerder.

Door het winkelcentrum heen naar de uitgang, daarna via de Rivierweg bij het Kruidvat het winkelcentrum weer in en vervolgens weer terug naar buiten richting Isala Theater.

Tijdens deze laatste route zijn bijgaande foto’s gemaakt

Na het afscheid nemen van Sidney  Tetelepta en partner ging een ieder met een ervaring rijker en de conclusie dat in alle opzichten meer aandacht voor het gehandicaptenbeleid noodzakelijk is en blijft, weer huiswaarts. Gelet op alle werkzaamheden in het centrum had ook dat wel een behoorlijke moeilijkheidsgraad, zeker voor mensen met een visuele beperking.